Tavuz Bilişim Üretim Stratejisi & Yönetimi Eğitimleri, üretim yapan işletmelerin yalnızca üretim faaliyetlerini değil; planlama, satın alma, stok, kapasite, maliyet, kalite, muhasebe ve finans süreçlerinin birbirleriyle olan ilişkisini bütünsel olarak anlamasını amaçlayan kapsamlı bir eğitim programıdır.
Temel amaç, işletmenin “Ne üreteceğim?” → “Ne kadar üreteceğim?” → “Hangi malzemeye ihtiyacım var?” → “Ne zaman üreteceğim?” → “Kaça mal olacak?” → “Stok ve maliyet nasıl oluşacak?” → “Muhasebe ve finansal sonuç ne olacak?” sorularını birlikte yönetebilmesini sağlamaktır.
Üretim planlama, müşteri talepleri ve satış beklentilerinden hareketle hangi ürünün, ne miktarda ve ne zaman üretileceğinin belirlenmesidir.
Eğitim kapsamında:
ele alınır.
Amaç, fazla üretimden ve gereksiz stoktan kaçınırken müşteri taleplerinin zamanında karşılanmasıdır.
Planlanan üretimin hangi tarihte, hangi makinede, hangi iş gücüyle ve hangi sırayla gerçekleştirileceği belirlenir.
Örneğin:
1.000 adet ürün üretilecek →
Hangi gün başlayacak? →
Hangi makinede üretilecek? →
Hangi operasyonlardan geçecek? →
Ne zaman tamamlanacak?
Bu aşamada iş emirleri, operasyon sıraları ve üretim terminleri birlikte değerlendirilir.
Üretimin devam edebilmesi için gerekli hammaddelerin ve yardımcı malzemelerin doğru miktarda ve doğru zamanda hazır olması gerekir.
Eğitimde:
incelenir.
Buradaki temel hedef:
“Üretimi durduracak kadar az stok” ile “gereksiz sermaye bağlayacak kadar fazla stok” arasındaki optimum seviyeyi bulmaktır.
Üretim işletmelerinde stok yalnızca depodaki ürünlerden oluşmaz.
Genellikle:
Hammadde → Yarı mamul → Mamul → Sevkiyat
şeklinde ilerleyen bir stok yapısı vardır.
Eğitim kapsamında:
değerlendirilir.
İş emri, üretimin sahada uygulanmasını sağlayan temel yapılardan biridir.
Bir iş emrinde örneğin:
gibi bilgiler takip edilebilir.
Böylece planlanan üretim ile gerçekleşen üretim karşılaştırılabilir.
Her işletmenin sınırsız üretim kapasitesi yoktur.
Makine, personel, vardiya, alan ve zaman gibi kaynakların belirli kapasiteleri vardır.
Örneğin:
Bir makine günde 8 saat çalışabiliyor.
Planlanan işler 12 saat gerektiriyorsa kapasite problemi oluşur.
Bu nedenle eğitimde:
ele alınır.
Üretimin yalnızca malzemeye değil, makine ve insan kaynağına da ihtiyacı vardır.
Bu nedenle:
Ürün → Operasyon → Makine → Personel → Süre
ilişkisi oluşturulur.
Amaç, mevcut kaynakların mümkün olduğunca verimli kullanılmasını sağlamaktır.
Programın en önemli bölümlerinden biridir.
Bir ürünün satış fiyatını belirleyebilmek için önce gerçek üretim maliyetinin bilinmesi gerekir.
Üretim maliyeti genel olarak:
Hammadde + İşçilik + Genel Üretim Giderleri = Üretim Maliyeti
şeklinde ele alınabilir.
Daha detaylı olarak:
incelenebilir.
Üretimde teorik olarak kullanılan malzeme ile fiilen kullanılan malzeme her zaman aynı olmayabilir.
Örneğin:
1.000 kg hammadde → 900 kg mamul + 100 kg fire
oluşabilir.
Bu durumda şu sorular önem kazanır:
Eğitim, fireyi yalnızca miktarsal değil, maliyet ve verimlilik açısından değerlendirmeyi öğretir.
Üretim miktarının yüksek olması tek başına başarı değildir.
Üretilen ürünün istenen kalite standartlarını karşılaması gerekir.
Bu kapsamda:
gibi konular ele alınır.
Üretim yönetiminin temel hedeflerinden biri aynı kaynaklarla daha fazla ve daha kaliteli çıktı elde etmektir.
Örneğin:
100 saatlik çalışma → 1.000 adet ürün
yerine,
100 saatlik çalışma → 1.200 adet ürün
elde edilebiliyorsa verimlilik artışı söz konusudur.
Bu nedenle:
ölçülür.
Üretim ile satın alma birbirinden bağımsız düşünülemez.
Örneğin üretim planı:
10.000 adet ürün
gerektiriyorsa, sistem üzerinden ihtiyaç duyulan hammadde ve malzemeler belirlenebilir.
Böylece:
Satış → Üretim Planı → Malzeme İhtiyacı → Satın Alma → Depo → Üretim
zinciri oluşturulur.
Bu bağlantı işletmenin gereksiz satın alma yapmasını ve üretimin malzeme eksikliği nedeniyle durmasını önlemeye yardımcı olur.
Üretim başladığında hammaddeler stoktan çıkar.
Üretim tamamlandığında mamuller stoğa girer.
Dolayısıyla:
Hammadde Stoku ↓
Üretim
Mamul Stoku ↑
şeklinde bir hareket oluşur.
Bu hareketlerin doğru takip edilmesi stok doğruluğu ve maliyet hesaplamaları açısından kritiktir.
Üretim faaliyetleri finansal sonuç oluşturur.
Örneğin:
muhasebe süreçleriyle ilişkilendirilebilir.
Bu nedenle üretim yöneticisinin yalnızca “kaç adet ürettik?” sorusunu değil;
“Bu üretimin işletmeye maliyeti ne oldu?”
sorusunu da anlayabilmesi gerekir.
Üretim işletmenin nakit akışını da doğrudan etkiler.
Örneğin:
Hammadde satın alma → Para çıkışı
Üretim → Stokta sermaye
Satış → Alacak oluşumu
Tahsilat → Nakit girişi
şeklinde bir finansal döngü meydana gelir.
Dolayısıyla üretim stratejisi, finansal yönetimden ayrı düşünülemez.
Eğitim kapsamında yöneticilerin karar vermesine yardımcı olacak raporlama yaklaşımı da ele alınır.
Örneğin:
Tavuz Bilişim'in Üretim Stratejisi & Yönetimi Eğitimlerini diğerlerinden ayırabilecek en önemli yaklaşım, üretimi tek başına değerlendirmek yerine işletmenin tamamıyla ilişkilendirmektir.
Temel yapı şu şekilde düşünülebilir:
SATIŞ / TALEP
↓
ÜRETİM PLANI
↓
MALZEME İHTİYACI
↓
SATIN ALMA
↓
HAMMADDE STOKU
↓
ÜRETİM / İŞ EMRİ
↓
YARI MAMUL
↓
MAMUL STOKU
↓
ÜRETİM MALİYETİ
↓
MUHASEBE
↓
FİNANS
↓
KÂRLILIK & YÖNETİM KARARLARI
Bu nedenle eğitim yalnızca “üretim nasıl yapılır?” sorusuna değil, “üretim işletmenin tamamını nasıl etkiler?” sorusuna cevap verir.
Tavuz Bilişim Üretim Stratejisi & Yönetimi Eğitimleri, üretim departmanını işletmenin diğer bölümlerinden kopuk değerlendirmek yerine üretim–stok–satın alma–maliyet–muhasebe–finans–satış–yönetim bütünlüğü içerisinde ele alır.
Eğitimin temel amacı yöneticilerin ve çalışanların üretimi planlayabilmesi, kaynakları verimli kullanabilmesi, maliyetleri kontrol edebilmesi, stokları doğru yönetebilmesi, üretim sonuçlarını finansal sonuçlarla ilişkilendirebilmesi ve veriye dayalı yönetim kararları verebilmesidir.
